
Het stadion is in de eerste plaats de plek voor de leden van Ultras Kerkrade om samen te komen en zich te laten zien op de socials. Ter meerder vermaak van deze ultragroep vindt er een voetbalwedstrijd plaats, die door Ultras Kerkrade wordt voorzien van de nodige vocale omlijsting. De overige gasten op de tribune zijn daar, Noord in 1e plaats, maar ook al het overige volk op Zuid en West, om geld in de la te brengen de geweldige Ultras Kerkrade te bewonderen. Zwaaiend met hun eigen logo’s, doen zij daar uit en thuis hun best om de hardste Ultragroep ter wereld te zijn. Dan helpt het natuurlijk als Roda JC wint, maar dat is allemaal slechts ter bevordering van het centrale doel: Ultras Kerkrade. En wie daar verder nog iets van vindt, die moet gewoon z’n bek houden. Jankt je 13jarige vanwege een paar vuurpijltjes? Dan heb je dat watje waarschijnlijk naar je eigen evenbeeld, een treurig huilstruikje, opgevoed. Want Ultras Kerkrade is het centrale doel, en dat moet gezien, gehoord, gevoeld en beleefd worden. Harder dan alle andere Ultragroepen in Europa. Roda JC moet dat faciliteren, en al het andere is bijzaak. Zonder Ultras Kerkrade is voetbal in Limburg zinloos. Er is maar één echte Roda JC supporter en dat is er een van Ultras Kerkrade. Daarom zet ik mijn bivakmuts op en roep ik: STOP COLLECTIEVE STRAFFEN.